Het bruine masker van de zwarte piet

20161123_235303.jpg“Sinterklaasje kom maar binnen met je…” Daar stond ik dan, in een gekleurd pak en met schmink op in een zaal met een heleboel kinderen vooraan. Achteraan ouders die op hun telefoon kijken of foto’s aan het maken zijn. Vooraan was het spel begonnen, hun kinderen werden vermaakt.
In de kindermenigte zorgde ik er met mijn collegapiet voor dat Sinterklaas netjes in zijn zetel terecht kwam. Alles netjes zoals het hoort. We waren al gestart, maar nu gingen we los. Anderhalf uur werden de kids van een dorp vermaakt. Sinterklaas en zijn twee pieten waren er.
Goh, wat vind ik dat toch heerlijk om te doen. Rond 8:45 uur zat ik die ochtend in het schminklokaal. Een beetje brak van de avond ervoor en half ziekjes van de verkoudheid. Veel leven zat er nog niet in, totdat het sponsje met bruine schmink mijn huid voor het eerst aanraakte. Langzaam ontwaakt dan piet Macho in mij. Al snel vlogen de grappen heen en weer tussen mij en de andere pieten.
De bruine schmink geeft me veiligheid, een masker om dingen toe doen die ik normaal niet durf. Waar ik me normaal schaam om een dansje te doen of bepaalde spellen te spelen, geeft de schmink mij de vrijheid om dat wel te doen. Ineens ben ik niet Maarten maar Macho. Ik kan dingen doen omdat toch niemand me kent of omdat ze weten dat het bij de rol hoort. Heerlijk vind ik dat.
Als titel van deze blog geef ik het bruine masker aan. Dat klopt in mijn geval. We gebruiken geen zwarte schmink, maar een erg mooie bruinkleur. Het nadeel van echt zwart is dat de mimieken in je gezicht grotendeels verdwijnen. Je lachrimpels raken dicht geplamuurd. Met de bruin die wij gebruiken kunnen de kinderen alle emoties op je gezicht lezen, het voelt veel vertrouwder en veiliger voor ze. En toch, ze zien niet wie ik werkelijk ben.
Maar wat nu als straks de roetveegpiet en de witte piet de leidraad gaan zijn en de echte zwarte piet niet meer mag? Dan eindigen de avonturen van Macho. Waar kan ik me dan nog achter verschuilen? Denk je maar eens in, een clown zonder schmink of een Maori zonder tattoos. Uit hun schmink en inkt halen ze de kracht om alles te doen wat ze doen. Zo geldt dat ook voor mij als piet Macho. Die kracht is voor mij honderden kinderen blij maken, en hun ouders daarbij.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • TOP gezegd Maarten. Ik vind sowieso roetveeg pieten en gekleurde pieten niks. En voorál die gekleurde figuren, die horen thuis met carnaval. Ik heb één keer st.Nicolaas journaal gekeken. Vreselijke gezichten. Pieten met gekleurde vlakken in het gezicht. Een klein kind als een soort poes. Komop zeg…dit zijn geen échte pieten. Echte pieten zijn zwart of oké bruin vanwege de betere mimiek. Het is waar Maarten, als je je niet meer kan verschuilen, dan is Piet Macho voorbij en dát zou pas jammer zijn.

  • Helemaal waar Maarten/Macho. Wat hebben we toch een feest gehad met de zovele kinderen
    afkomstig uit Suriname, Curaçao, Nederland enzovoort. Wat hebben we gelachen en gespeeld.
    Die tijd zal ik nooit vergeten dat ik vele jaren Sint Nicolaas mocht zijn en jij één keer naast me stond.
    Het is fantastisch hoe JIJ dit allemaal doet Maarten.. Gekke fratsen uithalen en dan weer serieus…
    nou ja serieus….sóms dan hahahahaha.

  • Mooi geschreven Maarten. Ik ben dan juist weer blij met roetveegpieten. Om een heleboel redenen, maar ook een hele praktische. Ik heb psoriasis. Mijn huid verdraagt daardoor heel slecht schmink. Maar het afschminken is nog veel meer een drama. Daar brandt mijn huid nog dagenlang van na, ook de rode vlekken breken dan nog veel meer uit. Dan loop ik erbij alsof ik kokend water in mijn gezicht heb gekregen. Ik hoop dat als het ooit zover komt dat je echt geen volledig geschminkte piet meer bent, je toch op de één of andere manier in de rol kan kruipen. Dan kunnen we misschien een keertje samen voor piet spelen.