Een vader in de kinderopvang – deel 3

Er is veel veranderd sinds mijn laatste column. Op mijn arm zit een klein ventje, dat me flink afleidt van het schrijven. Spartelend van krampjes of kirrend van vrolijkheid. Sinds 17 juli mag ik me de trotse papa van Liam noemen. Nu ben ik echt een vader die in de kinderopvang werkt.

Vorige keer vroeg ik me af hoe het nu zit met het vierogenprincipe en achterwacht bij gastouders. Om misbruik maak ik me niet zozeer zorgen, maar wel om dat er met de kinderen gebeurt als er een noodsituatie is bij de gastouder. Inmiddels heb ik het uitgezocht, door op de koffie te gaan bij één van de vele KION gastouders. Zij vertelde me dat er bij haar thuis regelmatig iemand over de vloer is. Haar nog thuiswonende zoon, haar man die regelmatig thuis werkt en een oud-collega die geregeld met de baby’s komt knuffelen. Bij haar is het goed geregeld, lijkt me. Maar hoe zit dat bij andere gastouders?

Wat als er een ongeluk gebeurt in huis, terwijl er geen extra handen zijn? Vaak kunnen de gastkinderen nog geen alarmcentrale bellen of naar de buren lopen. Hoe kan dan alarm worden geslagen? Een grote rode knop in huis waardoor alle toeters en bellen afgaan en de buurt wel moet komen kijken wat er speelt? Of een knop op de telefoon met de afbeelding van een ziekenauto? Ik overdrijf natuurlijk een beetje, maar dit is wel een punt waar ik me zorgen over maak.

Bij ‘mijn’ gastouder keek ik mijn ogen uit naar hoe alles is ingericht om de kleintjes een fijne omgeving te bieden. Hoe creatief ze omgaat met materiaal en hoe ze van de gekste dingen leerzame spelletjes maakt. Lege flessen afwasmiddel worden omgetoverd tot schepjes, lappen vilt tot leerplankjes met aankleedpopjes. Hoe fijn is het als je met van alles uit je huis kunt improviseren, of gewoon kunt besluiten eropuit te gaan. Even naar de kinderboerderij, even naar de speeltuin, zonder eerst te moeten overleggen met collega’s.

Al met al zal ik nog steeds kiezen voor een gastouder. Ook ouders die alleen met hun kinderen thuis zijn, kunnen tegen dezelfde problemen aanlopen. Als de klik er is met de gastouder en ik mijn kind in een geborgen omgeving kan laten opvangen, dan graag. Dat doet niets af aan het fijne werk dat mijn collega’s en ik op de locaties doen.

Dit artikel verscheen eerder in KiK 31 jaargang 8 / november 2013
KiK was het personeelsblad voor KION en De Blokkentoren. Na deel 3 hielp het blad op met bestaan.

Meer lezen uit deze serie:
Een vader in de kinderopvang – deel 1
Een vader in de kinderopvang – deel 2
Een vader in de kinderopvang – deel 3
Een vader in de kinderopvang – deel 4

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *