“Papa, zitten er gluten in een appel?”

appel, glutenvrij, coeliakie

Gluten, wat zijn dat eigenlijk? Ondanks dat mijn kinderen door klasgenootjes met coeliakie wel een beetje weten dat ze heel veel dingen niet mogen eten of dat ze extra hun handen wassen voor het eten, is het een lastig begrip. Van het ene op het andere moment mocht ik ze ook niet meer eten. Lastig, want waar zitten gluten allemaal in en wat mag ik dan niet meer eten. Tijdens mijn zoektocht naar een nieuw eetpatroon hebben de kinderen regelmatig vragen: “Zitten er gluten in een appel papa?”

Wat gebeurt er als ik gluten eet?

In sommige granen (tarwe, rogge, gerst (gort), spelt en khorasan tarwe) zit een eiwit dat gluten genoemd wordt. Heb je coeliakie of een glutenallergie, dan reageert je lichaam op de consumptie van deze eiwitten. Heftige buikpijnen, braken, diarree, vermoeidheid, gewichtsafname en bloedarmoede kunnen verschijnselen zijn die optreden als er toch gluten gegeten worden. Hoe voorzichtig we hier thuis ook zijn en hoe streng ik me ook aan het dieet houdt, helemaal uitsluiten dat er iets binnenkomt kan ik niet. Tot nu toe heb ik, sinds de start van het dieet, twee maal een heftige aanval gehad waarbij ik op de wc aan het achteruiteten was.

De invloed op mijn kinderen

Mijn dagelijkse leven is sindsdien op de schop gegaan. Zo rond de klok van 15:00 uur merk ik dat ik enorm moe ben en flink aan het gapen ben. Ja, zelfs als ik op mijn werk met de kinderen aan het werk ben. Thuis is mijn energie niet altijd heel erg hoog en ben ik na een aantal klussen aardig moe. De pijn in de buik is gelukkig een heel stuk minder, al is deze wel erg gevoelig. Een dikke knuffel waarbij een kinderhoofdje zich tegen me aan drukt voelt vaak niet erg prettig. Regelmatig draai ik mijn lichaam dan ook in een net iets andere positie waardoor ik toch met ze kan knuffelen, maar dat verstoord het moment wel. Dat ik vaker en langer op het toilet zit, is ook niet heel erg gezellig.

Samen (apart) eten

Ik wil niet dat mijn kinderen zich moeten aanpassen aan mijn nieuwe eetgewoonten. Ze hoeven van mij echt niet telkens glutenvrije pasta te eten als we macaroni of spaghetti op het menu hebben staan. Dan kook ik gewoon twee soorten. Aan tafel staan mijn spullen apart van die van hen. Aparte bakjes en brood van hen staat ver bij me vandaan. Eten hun een pizza, dan neem ik tegenwoordig vaker een salade aangezien de kantenklare glutenvrije pizza’s niet te eten zijn. Wat dat betreft ben ik wel vaker gezonder aan het eten dan hiervoor. Even tussendoor een extra frikadelletje of broodje knakworst eten doe ik bijvoorbeeld niet meer. Wel een extra banaan of bakje yoghurt met muesli.

piece of joy, glutenvrij, suikervrij, sojavrij, vegan, taart

Juichende kinderen bij het woord ‘glutenvrij’

Laatst wilden de kinderen iets te drinken voor me inschenken. Na het zoveelste kopje koffie van die dag wilde ik wel eens wat anders. Kyran (5 jaar) vroeg me: “Mag je wel water drinken? Zitten daar gluten in?” Bij het antwoord dat ik dat mag drinken (nog lekkerder als we zelf de bubbels toevoegen), begon het ventje met de armen de lucht in te springen: “Yes, je mag water drinken!” Glutenvrij is haast een feestwoord geworden wat dat betreft. Op dit moment laat ik de kinderen mijn eten niet klaarmaken omdat ik daar de controle nog over wil hebben. Tijdens het boodschappen doen en plannen maken voor het eten, krijg ik vaak de vraag of ik iets mag hebben of niet. Vooral Liam is daar heel bezorgd in en reageert opgelaten als iets glutenvrij is en hij het met me kan delen. Zo kreeg ik laatst lekkere glutenvrije taartjes opgestuurd om uit te proberen. Daar was ik enorm blij mee en ik zag twee enorm blije jongetjes omdat ze zagen dat ik er enorm van aan het genieten was. Eindelijk weer eens een lekkere traktatie in plaats van een droge koek of de zoveelste glutenvrije boterham.

Ik ontzeg ze niks

Hoewel er in veel voeding gluten verstopt zit en ik het daardoor niet kan eten, laat ik de kinderen lekker hun gang gaan. Ze moeten het wel vaker zelf pakken omdat ik niet altijd zin heb om meteen weer mijn handen te moeten wassen als ik ze bijvoorbeeld een koekje heb aangegeven. Ze zijn allebei groot zat om het, na vragen, zelf te pakken. Pizza, paprikachips, kroketjes en ga zo maar door, ze krijgen het gewoon van me. Er is al genoeg invloed op hun leven gekomen door mij. En vinden we samen weer iets nieuws waar ik van mee kan snoepen, dan geven we elkaar een high five en maken we er een minifeestje van.


Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *