Mijn papa is een echte draak

We stookten een vuurtje in de tuin om broodjes op te bakken aan een stok. De vlammen begonnen bijna te doven. Mijn fantasie begon te werken en zorgde ervoor dat ik in een paar tellen voor de jongens een echte draak werd.

Een verhaaltje van een feitje

Zodra vlammen kleiner worden op een vuurtje kun je door te wapperen of te blazen onderin extra zuurstof toevoegen. Het vuur laait dan weer op. Iedereen die wel eens een vuurtje gestookt heeft, of de kolenbarbeque aangestoken heeft, weet dit feitje. Om het verschijnsel leuker te maken besloot ik er een verhaaltje van te maken.

Laten geloven

Ik vind het heerlijk om kinderen te laten geloven in magie en sprookjes. Verhalen die werkelijkheid lijken te worden. Hun fantasie te prikkelen en zien hoe ze het zelf doorzetten in een eigen verhaal en waarheid. Nog leuker vind ik het dat ik dat kan met een stalen gezicht kan vertellen waardoor kinderen het echt geloven. Zo kan ik mezelf allemaal superkrachten toebedelen zonder dat ik dat hoef te bewijzen. Weet je nog, mijn grap met de stenen?

Ik moet jullie iets vertellen

“Jongens, ik moet jullie iets vertellen. Jullie papa is een echte draak.” Twee jongens en hun vriendinnetjes kijken me vol ongeloof aan: “Echt niet!” Dit triggert me om er een schepje bovenop te doen: “Papa is echt een draak, let maar eens op. Als ik mijn drakenadem gebruik kan ik het vuur weer laten vlammen.” Vier kopjes knikken van ‘nee’. Zittend op mijn knieën bukte ik wat meer naar de terrashaard en blies onderin. Verbrande resten gloeiden rood en een tel of twee later schoten de vlammen omhoog.

Papa is een echte draak

“Wauw papa, je bent echt een draak”, zei Liam vol verbazing. Hij keek me aan alsof hij het nog steeds niet kon geloven. Totdat ik een tweede keer blies om het vuurtje echt goed op gang te krijgen. “Het is echt zo papa.” De twee vriendinnetjes keken me ook aan en waren direct overtuigd. Zoiets zou echt alleen maar kunnen met drakenadem. Wie kan er nou zomaar vuur blazen? Op een metertje of twee afstand stond Kyran met armen in de lucht te springen: “Hoera, hoera! Mijn papa iste echte djaak!” Een seconde later rende hij op me af en begon me zo hard mogelijk te knuffelen: “Papa echte djaak.”

Volhouden

Het verhaaltje was gelukt, de fantasie aangewakkerd. Vier kinderen geloofden dat ik een echte draak ben. Nu kon ik gaan vertellen dat ik ze gefopt had en uitleggen hoe een vuurtje stoken werkt, maar een draak zijn is veel leuker. In de dagen erna, als er een kaarsje aangestoken moest worden, vroeg Liam me regelmatig of ik dat niet met mijn drakenadem wilde doen. Rustig legde ik hem uit dat ik dit niet binnen in huis mag gebruiken omdat de kracht ervan veel te groot is. Mijn drakenadem heb ik niet meer hoeven te gebruiken, maar de magie ervan zit voorlopig nog wel even in zijn hoofd. Totdat er iemand is om hem het werkelijke verhaal te vertellen. Ik laat het in ieder geval even zo en zal regelmatig dat vuurtje nog eens opstoken.

Wat maak jij ze wijs?

Iedere ouder verzint wel eens een leuk verhaal voor zijn kinderen. Denk je zelf van niet, dan vergeet je deze waarschijnlijk: Sinterklaas, de Kerstman, de Paashaas en de Tandenfee.
Welke verhalen heb jij voor je kinderen bedacht waar ze heilig in geloven?

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *