Magneetvissen viel in het water

Magneetvissen Kyran

Een vriendinnetje van Liam belde of hij zin had om te gaan magneetvissen. Al snel had hij zijn kleren aangetrokken om op pad te gaan. Op zijn liefst vroeg hij of ik mee ging en dat kon ik natuurlijk niet weigeren. Op dat moment wist ik nog niet wat er zou gaan gebeuren.

Hondenpoep en een kleine sloot

Twee jongetjes wilden met mij en hun vriendin op pad. Laarzen aan, regenbroek aan en gaan met die banaan. Voordat we vertrokken had Chantal de touwen iets korter gemaakt zodat ze niet telkens in de knoop zouden komen. Eigenlijk zouden we naar de sloot aan het eind van de straat gaan, die was door de regen een keer gevuld. Hondenpoep en laag water lieten mij besluiten om gewoon richting het strandje aan de dijk te lopen.

Hoog water

Hier in Millingen aan de Rijn hebben we regelmatig te maken met hoog water. Zo ook nu. Het Bijlandsch Kanaal stroomt over de strandjes en de boerengrond daarnaast. Het pad richting de strandjes stond compleet onder water en dus liepen we via het weiland richting de waterlijn. Tijd om onze magneten uit te werpen.

Laatkomer

Een belletje, het zusje wilde ook meedoen en stond bij het restaurant verderop. Over de dijk heen kwam ze richting mijn zwaaiende hand. Ik liet haar zover mogelijk zelf gaan terwijl mijn ogen constant switchden tussen haar en de drie kids aan het overspoelde strand. De drie daar alleen laten wilde ik niet aangezien ze alle drie nog geen zwemdiploma hebben. In mijn hoofd zag ik er al eentje een magneet werpen en zichzelf erachteraan. Al snel was de vierde ook aan de slag.

Magneetvissen

Bij magneetvissen gooi je een magneet aan een touw in het water. Je laat het richting de bodem zakken en je hoopt dat er iets van metaal aan vast blijft hangen. Zo kun je complete fietsen naar boven halen, pistolen en andere wapens of heel wat minder spectaculair: een kroonkurk. Het is de sport om geduld te hebben, de juiste plek te vinden en daarna de meest bijzondere schatten omhoog te halen. Let op, er zijn wel regels verbonden aan het vissen met een magneet. Dit mag bijvoorbeeld niet zomaar overal. De wijze van vissen en de regels die erbij horen beschreef ik al eerder: Samen aan de slootkant.

Magneetvissen Liam

Niet loslaten

Net zoals bij vissen met een hengel geldt bij magneetvissen dat je inworp goed moet zijn. Je wilt immers dat de magneet onder water gaat en op de bodem iets vindt. Het belangrijkste daarbij is dat je het touw niet loslaat. Maar vertel dat eens tegen een vijfjarige… Bij de eerste worp was het raak, ze liet los en daar lag het touw in het water. Nog net dichtbij genoeg zodat ik het kon pakken zonder nat te worden. Zo, die les had ze geleerd dacht ik. Uhm nee. Want ook worp twee ging volledig in het water. Door de stroming lag het touw al snel verder dan dat ik erbij kon. Wheelp!

Magneetvissen kinderen

Hengelen naar het touw

Tja, daar sta je dan. Je ziet het touw liggen en kunt er niet bij. Koud water, dus je gaat er niet zomaar even in. Van haar zusje nam ik de magneet over en probeerde over het touw te water te gooien. Het lukte gewoon niet. Die ene keer dat het wel lukte, haakten ze niet in elkaar. Op die manier naar de kant slepen ging dus niet lukken. Ondertussen begon het lichtjes te regenen. Zul je altijd zien, wat extra regen om het moment extra dramatisch te maken. Achter me een huilend meisje dat bang was dat we de magneet niet meer terug zouden krijgen.

Koud water

Als er iets is waar ik een hekel aan heb, dan is het wel zwemmen in koud water. Je ziet me dan ook niet snel een plons nemen aan het strand. Bij warm weer wil ik dat nog wel eens doen in de achtertuin of in een zwembad. Aangezien ik de enige volwassene was zat er niks anders op. Ik moest het water in. Verbaasde ogen keken mijn kant op toen ik geïrriteerd mijn schoenen uit trok en mijn sokken in de tas mikte. Nog groter werden de schoteltjes toen ook mijn broek uit ging. Rustig stapte ik richting het water.

Een rilling ging door mijn lijf toen mijn tenen het koude water raakten. Doorgaan, niet denken maar doorgaan. Onder me voelde ik de planten en stenen van het strandje. Stapje voor stapje schuifelde ik richting het touw. In gedachten viel ik al honderd keer recht voorover het water in, maar wonder boven wonder bleef ik overeind. Het werd steeds dieper, dieper dan ik verwacht had. Op het laatste moment stond ik tot aan mijn onderbroek in het water. KOUD ! Arm strekken en… ja, hebbes. Het water uitschuifelend trok ik het visserstuig achter me aan.

Snel naar huis

Broek aan, schoenen aan en snel naar huis. Ik wilde onder de warme douche om mijn spieren weer te kunnen voelen. Als ik dat niet zou doen, dan zouden mijn benen de volgende dag weinig waard zijn. Wat dat betreft ken ik mijn lijf wel. Snel lukt overigens met vier kinderen niet. Kyran gooide ik daarom over mijn schouder, dat scheelde in ieder geval de helft van de tijd. Na de douche een warm eitje en chocomel. Die had ik wel verdient. Magneetvissen was nog nooit zo kort geweest, maar we hadden wel een mooi verhaal erbij. Of we iets gevangen hebben? Kyran was de kampioen met een strookje ijzerdraad.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *