Bijzondere piet-momenten #14: De verbaasde klopper

Als je de hele dag als team op pad bent, wil de meligheid nog wel eens toeslaan. Elke situatie grijp je aan om een grap van te maken of om de boel op stelten te zetten. De kans om iemand compleet verbaasd te krijgen laat je niet lopen. Zo ook deze keer.

Op de parkeerplaats

We hadden al een paar huisbezoeken gehad, wellicht al wat buurtverenigingen of wat voor bezoek dan ook. Het was een 5 december avond en we hadden het druk. Toch hadden we tussen twee bezoeken in een kleine pauze. Iets meer ruimte qua reistijd dan we nodig hadden achteraf. Daar zit je dan als team in een auto op een parkeerplaats midden in een woonwijk. Buiten is het donker en binnen knabbelen we wat pepernoten weg. We nemen de vorige bezoeken een beetje door, keuvelen over herinneringen uit het verleden en bespreken welke spelonderdelen we straks zullen doen. Tussendoor houden we buiten in de gaten wat er daar gebeurd. En dan komt er een moment die we naar onze hand kunnen zetten.

Klop klop

Je kent het wel op pakjesavond. De buurman die snel de zakken cadeautjes voor de deur zet en dan stiekem op het raam klopt om twee seconden later de eigen voordeur dicht te doen. Verbaasde kindjes, want zwarte piet is geweest. Deze keer was het de vader in het gezin zelf. Een man stapt zijn huis uit, zet twee wat zakken voor de deur, klopt op het raam en sluipt weer naar binnen. Ondertussen stappen wij uit en gaan op de auto zitten. Een paar tellen later stormen er kinderen naar buiten en schreeuwen dat er pakjes staan. Vader en moeder kijken heel ‘verbaasd’ dat er blijkbaar een piet is langs geweest. Op dat moment roepen wij van afstand: “Graag gedaan en veel plezier!” We springen van de auto af en lopen er naar toe. Op dat moment lijkt het wel alsof we de monden van de ouders dicht moeten klappen. Zo wijd open staan ze van verbazing. De kids krijgen wat pepernoten en een handje van de Sint.

Leuke gespreksstof

Na een minuut of twee vertrekken we weer en lopen twee deuren verder. Daar kloppen we zelf op het raam. Hard zingend gaan we naar binnen bij een paar gillende kindjes. Het andere gezin achterlatend met ouders die nog steeds niet bevatten wat er zojuist gebeurd is. Bij ons bezoek hoor ik dat ze een goede band hebben met hun buren en dat de kinderen vaak samenspelen. Ik weet het zeker, daar is de volgende dag nog over nagepraat. “Hebben jullie dat geregeld? Was het echt toeval?” En wij, wij hadden een mooi momentje wat we nog lang kunnen gebruiken als gespreksstof tijdens kletsmomenten met de andere pieten.

Deze blog bevat affiliatelinks.

Schrijver: Papa's wereld

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.